The Orbis' Beershed

Het is hier wekenlang stil geweest. Iets opgestart, maar daarna weer helemaal geen tijd gehad, veel met de andere zijde van het blogverkeer bezig geweest en ja, ook een beetje onnozele vergetelheid in het spel zeker ... ? Het ziet er hier evenwel zielig uit, dus veranderen daar gauw maar wat aan.

Als je dag in dag uit met wijn bezig bent, dan kan een fris biertje wel eens goed smaken, zo zegt het cliché. Wel, ik zie daar niets in, in van dat gezever. Niet alleen omdat ik de pest heb aan clichés, maar ook omdat het mij zo'n typische leuze lijkt voor iemand die altijd dezelfde Bordeaux, Chianti's, Bourgognes, ... uit de kelder opdiept. Wijn blijft voor mij immers zo divers en zo boeiend, dat ik elke dag wel weer een reden vind om een flesje open te trekken. En dan toch ... soms bijten die bakken bier die staan te rijpen in kelder in mijn been.
Eergisterenavond was weer zo een avond: ik ging even de kelder in om wat aardappelen te halen. Ik blijf dan al
tijd even hangen (pas opgeruimd, alles mooi op een plaats), voor "een mystiek moment" met mijn flessen zoals mijn egaa dat noemt. Deze keer was het echter de reeks losse bierflesjes die me beneden hield. Na al die wijnexploten van de laatste weken, was ik ze schiellijk vergeten. Schande! Die oude Bornem dubbel zag er aanlokkelijk uit, maar nee, toch maar niet, geen dubbel bruin deze keer. Een fles Egmont? Hm, ook niet, niet meteen om bij te zitten lezen. Er stond nog een vergeten flesje Augustijn, waarschijnlijk al 5 jaar oud of zo. Eens zien of daar nog wat in zat.
Weer een bier van Van Steenberge, denk ik. Ik blijf er nogal veel hangen bij hun aanbod. Op de één of andere manier weet Van Steenberge biertjes op de markt te brengen die alle banaliteit missen, subtiele smaakschakeringen hebben en dikwijls nog mooi uitrijpen ook. Een wat oudere Bornem dubbel kan met gemak de complexiteit van heel wat trappisten evenaren bijvoorbeeld. Ik had zin in wat meer bitterheid, dus die Augustijn leek me wel wat. Hm, pech ... bij het inschenken zag ik al dat er wat aan de hand was: de schuim kwam maar vermoeid opzetten en was niet zuiver meer. Ook de massa zelf was al niet helder en werd zelfs niet meer helder. Toch was ie niet meteen uitgedroogd of zuur: wel rijpere aldehydische smaken, veel rancio, appelcompotte en kastanjevel, maar zowel de neus als de smaak misten elke focus. Niet meteen te oud dus, maar precies een gistprobleem (autolyse?). Jammer. Dan maar naar de volgende ... .
Dat werd een Westmalle Trippel, een bak die nu al twee en een half jaar staat. Vroeger moest ik er niet van weten: ik beschouwde Westmalle altijd als een plat commercieel afkooksel van trappist, tot een kameraad me wist te overtuigen om eens wat oudere, rijpere flesjes te kraken. Ja, dan worden ze wel wat anders: de banale, overdreven, haast chemische fruitigheid gaat er mooi vanaf. Geen Filiers-perenjenever meer op de geur, geen appelgommetjes, geen overdreven moutigheid, ... . Alles mooi in balans, ook met deze weer: hartverwarmende hints van bual-madera, pittige rancio-toetsen, een mooie noterigheid en tegelijkertijd toch zo fris, crèmig en rijk in de mond. Ook de combinatie met een rijke kaas als Oud-Brugge en wat geroosterde pindanoten was gewoon weergaloos. Met wijn en eten heb ik nog niet al te dikwijls zo een mooie marriage weten samen te stellen. Beide smaakpatronen har- moniëren niet alleen op gebied van rijkheid en rijpheid, maar de kaas brengt in het bier vooral het verfrissen- de naar boven, want plots waren daar ook overduidelijke toetsen van fruit: sappige doyenné-peren en wat sleedoorn.
WOW, een beetje de Anthony Hopkins onder de bieren zowaar ...  en dat vind ik nu net zo heerlijk: geen drinkbiertje, geen simpel 'biertje' na al die wijn, maar wel een complex, waardig ouder wordend en nog steeds verrassend bier, waarover je even lyrisch kan worden als over wijn. En ... moet het nog gezegd? Een Leffe 9° loopt na drie jaar misschien op krukken, met één oog en wat vodden om het lijf, maar een respectvol en omzichtig gemaakt bier zingt ettelijke jaren in de kelder uit!    

Test